Bedrijfsgeneeskunde: kiezen voor directe impact

Langzaam maar zeker lijkt het tij te keren. Er komt steeds meer aandacht voor medisch specialismen buiten het ziekenhuis. In de opleidingsspecial van LAD/De Geneeskundestudent vertelt Leonie Mooyman waarom ze de keuze maakte voor bedrijfsgeneeskunde. Ze legt uit waarom dit specialisme voor haar zo aantrekkelijk is. ‘Al tijdens mijn coschappen twijfelde ik of het ziekenhuis wel iets voor mij was. Vooral de hiërarchische cultuur, gecombineerd met de onderlinge prestatiedrang en lange werkweken, vond ik niet prettig. Al snel dacht ik: word ik hier wel happy van?’ Na haar afstuderen in 2013 werkte ze eerst een tijdje als verzekeringsgeneeskundige bij het UWV. Daar merkte ze hoe leuk ze het vond om haar medische achtergrond op organisatieniveau in te zetten.

Directe invloed, nauw contact

Toen Leonie eenmaal had besloten om voor bedrijfsgeneeskunde te gaan, wist ze al na de eerste week dat ze hierin verder wilde. Redenen te over zoals nauw contact met klanten en directe invloed op mensen en bedrijven. En niet te vergeten: veel afwisseling, ‘De ene keer zit je met een gemeente aan tafel om te praten over de vraag hoe je werknemers tot hun 67e vitaal aan het werk kunt houden, een uur later begeleid je een medewerker bij zijn re-integratie en daarna heb je een gesprek met een leidinggevende over verzuimbegeleiding.’

Eerder in de opleiding

Volgens Leonie zou bedrijfsgeneeskunde al vroeg in de opleiding meer aandacht moeten krijgen. ‘Iedereen kan zich voorstellen wat een oogarts of chirurg doet, maar een bedrijfsarts? Geen idee!  Dat is ook de reden waarom ik ambassadeur ben van de campagne ‘Bedrijfsarts worden. Het betere werk’!’

Leonie is aios bedrijfsgeneeskunde bij Arbo Unie.
Meer weten over haar werk en beroepskeuze?
Check deze pagina!

Bedrijfsarts worden? Doe de test!

Steeds meer artsen kunnen de vervolgopleiding die ze op het oog hebben niet doen omdat er te weinig opleidingsplekken zijn. Tegelijkertijd is er in de bedrijfsgeneeskunde grote behoefte aan mensen die vol overtuiging voor dit specialisme kiezen. Ook zijn er voldoende opleidingsplekken beschikbaar. Bedrijfsgeneeskunde zou mede om die reden voor menig basisarts of geneeskundestudent wel eens een heel interessante keuze kunnen zijn. Overweeg jij om bedrijfsarts te worden? Doe dan nu de test!

Arbowet (II): dichter bij de werknemers

Wat betekent de nieuwe Arbowet voor het vak van bedrijfsarts? In een korte serie zetten we de voornaamste veranderingen op een rijtje. Deze keer: het werkplekbezoek en het preventieve spreekuur.

Als bedrijfsarts ben je er niet alleen om verzuim op te lossen. Je moet het volgens de vernieuwde Arbowet vooral ook zien te voorkomen. Twee belangrijke nieuwe instrumenten hiervoor zijn het ‘werkplekbezoek’ en het ‘preventieve spreekuur’. Tik je deze begrippen in bij een zoekmachine, dan vind je veel uitleg over werknemersrechten en werkgeversplichten. Het is belangrijk om je hier bewust van te zijn. Maar voor een (aankomend) bedrijfsarts heeft de medaille ook nog een andere kant. Het werk verandert!

Wat staat er precies?

Die andere kant van de medaille ontdek je pas als je zorgvuldig leest hoe de wetgever het werkplekbezoek en het preventieve spreekuur in de wet omschrijft. Want wat staat er nou precies? Sinds 1 juli 2017 bepalen twee nieuwe onderdelen van de Arbowet (artikelleden 14.2e en 14.2f) het volgende:
• ‘Er is een doeltreffende toegang tot de bedrijfsarts’
• ‘De bedrijfsarts is in de gelegenheid iedere arbeidsplaats in het bedrijf of de inrichting van de werkgever te bezoeken’

Tijd vrijmaken

Met deze nieuwe bepalingen verandert het werk van de (aankomende) bedrijfsarts in de praktijk . Ga maar na: ‘doeltreffende toegang’ kun je alleen bieden door de reisafstand voor werknemers binnen de perken te houden. En ‘in de gelegenheid zijn’ voor werkplekbezoek gaat natuurlijk wel een stukje verder dan afspreken dat de werkgever je door het toegangshek laat. Het betekent heel praktisch dat je tijd moet vrijmaken om dichter bij werknemers te kunnen zijn. Al is het maar omdat er meer reistijd nodig is.

Afspraken

Je hoeft geen helderziende te zijn om te voorspellen dat werkgevers de bepalingen in de nieuwe Arbowet zullen gaan vertalen naar dienstverleningsvereisten. Ze zullen bij arbodiensten en andere dienstverleners afdwingen dat de bedrijfsarts nabij is als dat nodig is. De wet helpt hierbij een handje, want deze verplicht werkgevers om hierover contractuele afspraken over te maken.

Moraal van dit verhaal? Als bedrijfsarts kom je letterlijk dichter bij werknemers te staan. Dat gaat het werk zonder enige twijfel extra interessant maken. Al zal soms om wat meer reistijd, organisatorisch talent en vindingrijkheid vragen.

____________________
Animatie over rol bedrijfsarts

Wil je meer weten over de nieuwe Arbowet, check dan ook ‘ns deze animatie over de rol van de bedrijfsarts.

Van spreekuur tot verzuimtraining

Gisteren is mijn ambassadeursweek begonnen. Deze week geef ik, Leonie Mooyman, een inkijkje in mijn werkzaamheden als bedrijfsarts in opleiding bij Arbo Unie. Te beginnen met de maandag en de dinsdag. Spannend en ben benieuwd naar de eerste reacties. Oh ja: je kunt me altijd mailen als je een dagje wilt meelopen!

Maandag 21 november

08.00 uur: Lekker op de fiets naar mijn werk. Ik heb de hele ochtend spreekuren gedraaid op de Arbo Unie locatie in Hilversum. Ik begeleid diverse leerkrachten van basisscholen die psychische klachten hebben. Een op de vijf medewerkers in het onderwijs krijgt te maken met burn-outklachten. Vroegtijdige signalering van een burn-out of burn-outklachten is van belang om langdurige uitval te voorkomen. Welke signalen duiden op een te hoge werkdruk, werkstress of een (dreigende) burn-out? Het is erg belangrijk om mensen hierin goed te begeleiden. Dat vind ik juist ook zo interessant aan dit vak. Ik ga graag met mensen aan de slag om te kijken naar hun inzetbaarheid. Wat is er mogelijk? Hoe komt iemand goed tot zijn recht?
15.00 uur: In de middag heb ik wat administratie gedaan. Onder andere een re-integratieverslag geschreven en overleg gevoerd met leidinggevenden.
19.00 uur: Ik ben net verhuisd. Mijn collega’s komen vanavond op bezoek om mijn huis te bekijken en een lekker hapje te eten. Erg gezellig en zeker voor herhaling vatbaar!

img_3657

Dinsdag 22 november

09.00 uur: Vanochtend heb ik een verzuimtraining verzorgd voor een groep leidinggevenden van de gemeente Apeldoorn. Het doel van de training is: hoe kun je het beste het eerste gesprek voeren met je zieke medewerker? Samen met de HR-medewerker en een acteur heb ik een programma gemaakt. Eerst hebben we de theorie behandeld en daarna verschillende cases geoefend met de acteur. Leuk om te zien hoe de leidinggevenden er gedurende de training achter komen hoe zij de medewerker (acteur) verantwoordelijk kunnen maken voor zijn verzuim door een stukje gesprekstechniek en een houding aan te nemen in dat eerste gesprek. De oefensessies gaven een hoop stof voor discussie en zorgden voor wederzijdse leerpunten.

img_3665

Vanmiddag ga ik naar de locatie van Arbo Unie waar ik nog een aantal afspraken heb en spreekuren draai. Vanavond ga ik me lekker ontspannen door te sporten. Even een partijtje hockey spelen!


Blogs & video’s

‘Ik wil de hele mens kunnen zien’
‘Voel me vrij en verantwoordelijk’
Groeien als coach en als adviseur

College!

Of ik, Madelijn de Kleine, als ambassadeur van het vak bedrijfsgeneeskunde, een college wil geven op het LUMC. Natuurlijk! Zo gezegd, zo gedaan. Het voelde bijna als jeugdsentiment om weer in de collegebanken te zitten. Collegezalen die voor mij zoals ze nu zijn meer op gemeenteraadszalen lijken dan wat ik mij nog herinnerde (word ik dan toch al oud met m’n luttele 40 jaar…) en aan het einde van de middag nog helemaal vol zaten. Allemaal eigen microfoontje, iedereen netjes met laptop voor zich. Met bij de meesten keurig het collegedictaat erop, wat ik vanaf de bovenste rij, vanaf grote hoogte, voordat mijn college begon, goed kon zien. Er werd actief geleerd!

Leven patiënt buiten het ziekenhuis

Het was leuk om als ambassadeur van het vak bedrijfsgeneeskunde te worden uitgenodigd om aan te sluiten bij een college met als gast een patiënt met DM II. Om de studenten na het specialistische anamnestische deel door de endocrinoloog mee te nemen in het leven van de patiënt buiten het ziekenhuis. Om met elkaar en met de zaal in gesprek te gaan over de invloed van een ziekte op je leven, je functioneren, en wat de ziekte betekent voor jezelf in de uitvoering van je werk en je werkomgeving.

Het volledige perspectief

Dank voor de uitnodiging door de betreffende collega endocrinologie en de collega van sociale geneeskunde. Ze zien in dat het belangrijk is om in de opleiding geneeskunde het volledige perspectief te behandelen van ‘het behandelen van de ziekte en het functioneren met een ziekte’. Kortom, collega’s die het belang zien van een goede samenwerking tussen de curatieve geneeskunde en de bedrijfsgeneeskunde.

Wat ik zelf heb geleerd

Ik hoop natuurlijk dat ik de studenten een blik op ons mooie vak heb kunnen geven,. Maar ik heb zelf ook het nodige geleerd en ingezien:
1. De endocrinoloog heeft een leuk coschap bedrijfsgeneeskunde gehad tijdens haar opleiding en heeft mede hierdoor geleerd wat de meerwaarde van werk voor mensen is en wat hierbij de ondersteuning van de bedrijfsarts kan zijn.
2. De endocrinoloog praat met haar patiënten zelf ook over werk en de invloed van de ziekten op het werk. Dit maakte dat de aansluiting tijdens het college prettig verliep.
3. Het werd mij bij het binnenlopen van de collegezalen meteen duidelijk waarom ik niet heb gekozen voor een klinisch vak maar voor bedrijfsgeneeskunde. Weg uit de hiërarchie, uit het dagelijkse stramien van de kliniek en de SPSS. Werken in bedrijven waar ‘de mensen’ elke dag hun ding doen, waar ook mensen komen die niet ziek zijn. Werken met iedereen. En dan door een week heen ook nog bij verschillende bedrijven. Wat een verademing was en – zoals ik in de collegezaal voelde – voor mij nog steeds is. Ik doe gewoon mijn werk en tijdens mijn loopbaan trekt een groot deel van wat er gebeurt in Nederland aan mij voorbij. Met steeds andere en nieuwe uitdagingen én leuke contacten.
4. Willen we ons vak goed neerzetten dan zullen we op de universiteit zelf het voortouw moeten nemen, zelf de colleges moeten regelen en daarbij onze collega’s uit de curatieve sector vragen om aan te sluiten.

Eerste indruk is een daalder waard!

Nogmaals dank voor de collega’s die mij als ambassadeur het podium gaven, maar het inhoudelijk sterk en sexy neerzetten van de bedrijfsgeneeskunde is ook onze eigen verantwoordelijkheid. Hoe we dat kunnen doen? Het vak traumatologie sprak velen aan door de spectaculaire foto’s die we te zien kregen. Niet de foto’s waarop te zien was hoe een dag van een specialist verloopt op de poli. Daarom moeten we in beeld brengen wat het betekent om met obesitas te werken in de zorg, wat het betekent om ernstige eczeembeschermende kleding te dragen, wat het betekent om met een OCS als boekhouder te werken, wat het betekent om de diagnose epilepsie te krijgen als je beroepschauffeur bent. Daarom moeten we beeld brengen hoe we deze medewerkers hierbij kunnen ondersteunen. De eerste indruk is een daalder waard, ook bij bedrijfsgeneeskunde!


Studenten & faculteiten: opgelet!

Madelijn wil als ambassadeur graag over haar vak vertellen. Bijvoorbeeld in de vorm van een gastcollege. Ook maakt ze graag tijd vrij voor een gesprek over het vak. Interesse? Mail Madelijn.


Blogs & video’s

‘Continu je voelsprieten uitzetten in een bedrijf’
Pleidooi: meer onderwijsruimte, betere coschappen
‘Het beste van twee werelden’ (video)

‘Continu je voelsprieten uitzetten in een bedrijf’

Madelijn de Kleine is bedrijfsarts en ambassadeur van de campagne: ‘Bedrijfsarts worden. Het betere werk!’ Ze werd onlangs geïnterviewd voor de nieuwsbrief van Immediator.

Je bent gevraagd als ambassadeur. Waarom heb je ja gezegd?
Eigenlijk simpelweg omdat ik denk dat het belangrijk is dat ons vak eens op een goede manier gepromoot wordt, en dat bekend wordt voor studenten wat ons vak nu eigenlijk inhoudt. Onbekend maakt onbemind, en dat is niet terecht!

Was dat niet zo dan?
Ik ben van mening dat de pers over het vak lang niet altijd goed is. Terwijl we allemaal weten dat mensen die in contact zijn geweest met een bedrijfsarts daar wel positief over zijn. Bovendien wordt steeds de verzuimbegeleidingskant, de controlerende kant, naar buiten gebracht. Terwijl preventie en de individuele begeleiding op het gebied van functioneren een veel groter, interessanter deel is.

Wat houdt dat stuk dan in?
De individuele begeleiding van medewerkers, dat zijn de gesprekken die je voert. Gesprekken waarin je mensen coacht in het onder controle krijgen van verschillende facetten van hun leven, waaronder ziekte, maar het is veel breder dan dat. De preventierol pak je door adviseur te zijn voor het hele bedrijf, van boven naar beneden. Door in gesprek te gaan met het management, dat vaak wel weet wat er niet lekker loopt, maar daar ook advies over wil. Maar ook door gesprekken te voeren met medewerkers. Dan zijn er natuurlijk altijd nog de PAGO’s waar iedereen het over heeft, maar eerlijk gezegd vind ik het continu je voelsprieten uitzetten in een bedrijf minstens zo veelzeggend als de PAGO’s. Ik doe deze PAGO’s zeker daar waar het nodig is, maar echte preventie zit hem in contact hebben met de organisatie. Zo ben ik net gestart bij een klant van Immediator waar ik met alle managers nu kennis maak, individueel in een gesprek. Ze vertellen me waar ze staan, waar ze mee bezig zijn en wat de doelen zijn. Ik vertel ze wat mijn rol is, en waarvoor iedereen in de organisatie bij mij terecht kan. Deze gesprekken zijn heel nuttig om het bedrijf te leren kennen en vice versa. Ze weten nu dat ze de bedrijfsarts kunnen bellen om te sparren, maar ik weet nu ook welke zaken er spelen en kan daarmee ook beter advies aan de klant geven. Tegelijkertijd denk ik dat heel veel bedrijfsartsen de bedrijven waar ze werken zo goed niet kennen, daarin is winst te boeken.

Wat maakt dan volgens jou een goede bedrijfsarts?
Iemand die lef heeft maar het wel leuk vindt om zich dienstbaar op te stellen. We moeten zorgen dat mensen met elkaar in contact komen. Het gaat niet om jou, maar om dat anderen in positie worden gezet. Communicatie is daarin de kern. Zowel in individuele begeleiding als in je overstijgende adviesrol. Je moet niet bang zijn om mensen de hemd van het lijf te vragen, privé, werk, sport, sociaal, maar met duidelijke uitleg waarom je dat doet en zonder dat ze zich bedreigd voelen. EN je moet durven communiceren over de gezondheid van de organisatie. Anders heb je in dit vak niets te zoeken.

Samenvattend, waarom zou je studenten dit vak aanraden?
Je bent breed bezig. In alle facetten. Medisch, maar ook in arbo, de individu in zijn context van de organisatie. Je komt bij verschillende bedrijven en leert veel mensen echt kennen. Heel veel afwisseling dus, en daar houd ik van. Houd je daar niet van? Word dan specialist. Het mooie is dat werk en privé supergoed te combineren zijn. Ik ben wel een bedrijfsarts die altijd goed bereikbaar is. Meteen zaken oppakken, iemand tips geven, niet afwachten. Dat maakt dat je escalaties kunt voorkomen. Dus je moet wel bereikbaar willen zijn, maar op welke werkdagen je op pad gaat, daarin ben je heel autonoom. Je planning is echt extreem flexibel. Het is echt een mooi vak!


Studenten & faculteiten: opgelet!

Madelijn wil als ambassadeur graag over haar vak vertellen. Bijvoorbeeld in de vorm van een gastcollege. Ook maakt ze graag tijd vrij voor een gesprek over het vak. Interesse? Mail Madelijn.


Blogs & video’s

‘Continu je voelsprieten uitzetten in een bedrijf’
College!
Pleidooi: meer onderwijsruimte, betere coschappen
‘Het beste van twee werelden’ (video)

Bedrijfsarts Erik-Jan van Wijhe

De zoektocht van Erik-Jan

Erik-Jan van Wijhe is op dit moment bedrijfsarts bij Politie Oost-Nederland en bij revalidatie-instelling Klimmendaal Zintens. Als Ambassadeur van de Week vertelt hij de komende dagen over zijn werk als bedrijfsarts, inclusief de zoektocht  die hier aan voorafging. Uiteindelijk heeft hij voor het beroep bedrijfsarts gekozen omdat het precies aansluit bij wat hij leuk vindt. ’Als bedrijfsarts ben ik altijd op zoek naar oplossingen. Ik kijk altijd naar wat nog WEL kan, ook bij tijdelijke beperkingen. Ik ben gewend om voortdurend tussen de belangen van de werkgever en de werknemer te balanceren. Meestal lopen deze synchroon, soms staan ze tegenover elkaar. Bijvoorbeeld als er naast ziekte ook een arbeidsconflict speelt. Juist dan kan ik mijn toegevoegde waarde laten zien.’

Aan het woord

 

Webinar: ‘Werken als bedrijfsarts, anders dan je denkt’

Voortbordurend op de campagne ‘Bedrijfsarts worden’ heeft HumanTotalCare woensdag 29 maart het webinar ‘Werken als bedrijfsarts, anders dan je denkt’ gehouden. Het webinar geeft in 45 minuten inzicht in hoe het is om bedrijfsarts te zijn. Wat vraagt een MKB-er van je? Welke waarde heb je voor grote ondernemingen? Aan het webinar werken drie eigen bedrijfsartsen mee en een klant: Heinz Kraft Company.

Terugkijken?

Het webinar is hier online te bekijken.

Bedrijfsarts Madelijn de Kleine

Mijn leven als bedrijfsarts

Deze week heb ik, Madelijn de Kleine, enkele dagen bijgehouden wat voor werk ik doe. Fragmenten uit het werkende leven van een zelfstandig bedrijfsarts.

Pincetgreep bij tomatenplanten

Dinsdag begeleid ik één keer per maand zelfstandige ondernemers namens de Amersfoortse/ASR die zich wegens ziekte arbeidsongeschikt hebben gemeld bij hun verzekeraar. Dit doe ik in het Westland. Veel van de zelfstandigen die ik spreek verdienen hun brood door specifieke werkzaamheden in de kassen dan wel in de kassenbouw. Vandaag sprak ik een man wiens expertise het was om tomaten op te draaien. Hij was hier zo goed in dat hij er een prachtig inkomen mee verdiende. Ik had er nog nooit van gehoord en vroeg wat de man dan de hele dag deed in zijn werk als tomatendraaier. Het komt er op neer dat hij de hele dag bezig is met het goed omhoog laten groeien van tomatenplanten, aan een draad. Hierbij heeft hij zijn duim en wijsvinger de hele dag in een pincetgreep. Door overbelasting waren bij hem hardnekkige klachten van de pezen en de peesschede ontstaan. Hij kan deze ene beweging de komende periode , niet meer maken en hierdoor ook zijn werk niet meer goed uitvoeren. Dit heeft grote invloed op het dagprogramma en de zingeving van de man zelf, op zijn inkomen en voor de klanten. Het maken van deze ene beweging, de hele dag door, het mooi laten groeien van de tomaten, was ZIJN expertise, niemand kan dat beter dan hij dat kan!

Stroeve samenwerking met collega

Op woensdag werk ik voor mijn kinderopvang klant. Als ouder ken ik de kinderopvang als klant. Ik had voor ik er begon als bedrijfsarts wel al een idee van wat er zoal gebeurt. Maar toch: het blijft interessant en nuttig om ook zo’n bedrijf steeds beter te leren kennen door de verhalen van de medewerkers en de managers. Heb je wel eens nagedacht over het verschil op je gemoedstoestand, op je gezondheid, op je hele welbevinden als je een hele dag in één ruimte met ongeveer 12 kleine kinderen samenwerkt met een fijne collega of met een collega waarmee het stroef verloopt? Als je een goede samenwerking hebt, elkaar respecteert, steunt en samen lol maakt dan maakt werk veel goed. Ik denk dan aan een vrouw die ik sprak met dusdanig vergroeide voorvoeten en tenen door een combinatie van hallus valgus, artrose en inmiddels vele operaties dat ik al pijn in mijn voeten kreeg door die van haar te zien. Maar ze werkte nog steeds volledig, in een situatie waarin ze veel moet staan en lopen. Het werk gaf afleiding en de energie om de pijn te onderdrukken. Maar de keerzijde hoorde ik vandaag ook. Als je niet al een ziekte hebt waarvan de klachten bij een slechte en gespannen samenwerking toenemen, dan zou je van de hele dag je tenen gekromd houden en het aangespannen houden van je buikspieren ziek worden. Hoe prettig is het voor de mensen om door hier open over te praten het gevoel te hebben dat je wordt begrepen. Als je al pratende zelf steeds beter begrijpt en voelt wat de invloed van de onderlinge samenwerking is op je klachten. Zodat je gaat begrijpen waar een aangrijpingspunt ligt om wat aan (de ernst) van je klachten te doen. Zodat je weer moed krijgt en een vernieuwd gevoel van controle over lichaam en leven. Soms zijn het maar hele simpele dingen, waar je bijna niet bij stil zou staan als je niet weet hoe mensen werken, die van grote invloed kunnen zijn op gezondheid.

Een bizar gevoel

Donderdag is voor mij altijd een goede afsluiting van mijn vierdaagse werkweek. Ik werk dan voor een bedrijf dat pakjes verstuurt over de hele wereld van en naar Schiphol. Het is hier nog ‘ouderwets vanzelfsprekend‘ om even bij de bedrijfsarts langs te lopen voor overleg. Van mensen met zeer ernstige gezondheidsklachten die in vertrouwen advies willen om te kunnen blijven werken tot het even opmeten van een bloeddruk. Vandaag had ik alles wat ik als bedrijfsarts wil. Inspectie met iemand van het bedrijf van de ventilatie van mijn eigen kamer waar ik me de laatste tijd zeer ‘bizar’ voel. Iets waar ik tot nu toe altijd een beetje makkelijk over was: waar wordt nu niet geklaagd over het klimaat? Ik dacht eerst dat het kwam door de twee biertjes de we na het trainen op woensdag drinken met het team. Maar na dit een paar keer niet gedaan te hebben kwam ik erachter dat er toch iets anders aan de hand was. Voor het eerst in mijn carrière moest ik toch erkennen dat het effect van een niet goed klimaat (te weinig O2, te veel CO2) groot kan zijn.

Zeer zieke medewerker

Deze donderdag ook een brainstorm met HR over de komende sessies met het management waarbij ze getraind gaan worden in de communicatie met hun medewerkers. Om in deze sparring meteen even in vogelvlucht een analyse te maken over de oorzaak van de ziekmeldingen in de loods (onder andere vergrijzing) en wat we in het licht van de bedrijfsbelangen en bedrijfspolitiek wel of niet verwachten te bereiken. Vandaag ook kennisgemaakt met het enige directielid dat ik in de afgelopen maanden nog niet heb gesproken. Om te horen waar de essentie ligt in het verdienmodel van de organisatie, wat de uitdagingen zijn voor de toekomst en welke impact dit op medewerkers kan hebben. Tussendoor enkele individuele begeleidingsgesprekken met als laatste een gesprek met een zeer zieke medewerker die desondanks nog steeds werkte. Vandaag was echter mijn inschatting dat het voor de man zelf en voor de veiligheid van anderen niet verantwoord was dat hij op dat moment werkte en met de auto naar huis zou gaan. De werkgever heeft geregeld dat een familielid met de taxi naar het bedrijf is gekomen om de medewerker met auto veilig thuis te brengen. Over enkele weken, als de nu lopende onderzoeken bij zijn specialist zijn afgerond, zal ik bellen met de specialist om te overleggen over de prognose van de man en de mogelijkheid om nog te kunnen werken. Is het nog verantwoord voor zijn ziekte? Is het voldoende veilig op het werk? Hoe kan de leidinggevende dit vaststellen? Lastige vragen die nog open staan.


Studenten & faculteiten: opgelet!

Madelijn wil als ambassadeur graag over haar vak vertellen. Bijvoorbeeld in de vorm van een gastcollege. Ook maakt ze graag tijd vrij voor een gesprek over het vak. Interesse? Mail Madelijn.


Blogs & video’s

College!
‘Continu je voelsprieten uitzetten in een bedrijf’
Pleidooi: meer onderwijsruimte, betere coschappen
‘Het beste van twee werelden’ (video)

We gaan door! 

In de laatste maanden van 2016 hebben tien bedrijfsartsen zich met blogs, vlogs en video’s aan de geneeskundige wereld gepresenteerd. Deze campagne heeft goede respons gehad. De bedrijfsartsen gaan daarom graag door. Ze staan ook in 2017 klaar om studenten en artsen hun vak beter te laten leren kennen. De nadruk komt nog sterker te liggen op het aanbieden van meeloopdagen, gastcolleges en kennismakingsgesprekken. De reden is simpel: steeds weer blijkt dat veel artsen enthousiast worden als ze in het echt kunnen ervaren wat het werk van bedrijfsarts inhoudt!