Meeloopdagen in heel Nederland

Of een medisch specialisme bij je past weet je vaak pas nadat je er kennis mee hebt gemaakt. Daarom zijn er nu meeloopdagen met bedrijfsartsen door het hele land. Hieronder zie wie je o.a. kunt benaderen als je interesse hebt. Loop gewoon ‘ns een dagje mee. En beleef zelf waarom bedrijfsartsen zo van hun vak houden!

Rotterdam/Leiden, Zuid-Holland
Femke van Leeuwen

Utrecht, Amsterdam e.o.
Christiaan Mollema

Utrecht, Midden-Nederland
Stefan van Vuuren

Utrecht, Apeldoorn
Leonie Mooyman

Amsterdam/Leiden, Noord-Holland
Madelijn de Kleine

Nijmegen, Overijssel
Karin van Dorp

Nijmegen, Eindhoven 
Lianne Schouten

Groningen, Noord-Nederland
Jan Ruurd De Roos

Maastricht, Zuidoost Nederland
Martijn Leunissen

Zuidwest Nederland, Zeeland
Rob Tegelaar

Dinsdag: bij klanten en op kantoor

De dinsdag is voor mij, Christiaan Mollema, een gedeelde dag. In de ochtend werk ik bij DTG. Dit bedrijf levert online marketing services voor het MKB, ze maken bijvoorbeeld websites. Ik spreek hier zieke werknemers, waarbij we regelmatig ook spreken over de mogelijkheden die mensen hebben ondanks een medische klacht. Voor sommige mensen is het best moeilijk om in zo’n situatie met werk bezig te zijn. Anderen vinden het juist heel prettig omdat werk ook ritme en afleiding kan geven.

Gemakkelijk overleggen

Het voordeel van werken op locatie is dat ik gemakkelijk kan overleggen met de afdeling HR en leidinggevende. In de middag zit ik om de week op kantoor. Ik spreek hier werknemers van kleinere bedrijven; het loont niet om een halve dag of langer bij het bedrijf zelf op locatie aanwezig te zijn. Daarnaast heb ik om de week opleidingsoverleg. Ik zit dan samen met mijn beide collega-assistenten en onze opleider rond de tafel. We bespreken casuïstiek, opdrachten vanuit de opleiding of, zoals in dit geval, een video-opname van een spreekuur.

Spreekuur

De andere week heb ik in de middag spreekuur bij de RAI Amsterdam. Dit bedrijf is actief bezig met de vitaliteit en de duurzame inzetbaarheid van zijn werknemers. Ik maak deze week onder andere een ronde met de arbodeskundige. We willen beter inzicht krijgen in waar werknemers zwaardere til- en sjouwwerkzaamheden moeten uitvoeren. Ook proberen we tot oplossingen te komen om mensen te ontlasten bij fysiek zware werkzaamheden.

Meer weten? Meelopen?

Wil je meer inhoudelijke informatie, neem dan contact met mij op. Wil je als coassistent of als arts een dag met mij meelopen om een betere indruk te krijgen? Ook dat kan. Stuur me even een mail, dan hoor je van me!

De meeloopweek van Leonie

Leonie Mooyman is sinds 2015 bedrijfsarts in opleiding bij Arbo Unie. Als ambassadeur biedt ze iedereen deze week een inkijkje in haar werk en haar leven. Dat doet ze via meerdere blogs op deze site en via Instagram. Wie na deze digitale meeloopweek meer wil weten over het vak kan Leonie altijd mailen voor een echte meeloopdag – In Real Life.

Wie is Leonie?

Leonie werkte na haar afstuderen in 2013 eerst een tijdje bij het UWV als verzekeringsgeneeskundige. Ze besloot zich te specialiseren tot bedrijfsarts. Inmiddels is ze bedrijfsarts in opleiding bij Arbo Unie. ’Wat ik superleuk vind aan dit beroep is dat je werk directe impact heeft op mensen op en bedrijven. Ik vind het sowieso een van de mooiste dingen van mijn werk dat ik actief ben op meerdere niveaus en dat ik er zowel voor de werknemer als werkgever ben. Of het nu gaat om preventie of verzuimbegeleiding, om individuele gevallen of complete afdelingen of bedrijven: ik heb veel verantwoordelijkheden, maar ook veel vrijheid om naar eigen inzicht te handelen. Precies dat zorgt ervoor dat ik veel plezier heb in mijn werk.’


Blogs

‘Ik wil de hele mens kunnen zien’

 

 

 

Bedrijfsarts Madelijn de Kleine

Pleidooi: meer onderwijsruimte, betere coschappen

Als een van de ambassadeurs van deze campagne vraag ik mij, Madelijn de Kleine, soms af waarom we deze campagne eigenlijk moeten voeren. Want één ding weet ik zeker: als alle artsen en aankomend artsen wisten hoe leuk ons vak is, zou er een overschot zijn aan bedrijfsartsen. Waar wringt dan de schoen? Onbekend maakt onbemind Te weinig artsen kennen ons vak doordat het in de opleiding onvoldoende is gepositioneerd.

Natuurlijk, het vak krijgt langzaam maar zeker een plekje in de diverse curricula. Maar de aandacht is beperkt en broos. Bedrijfsgeneeskunde heeft nog steeds geen volwaardige positie in de geneeskundige opleiding. Dat is best vreemd, als je weet dat veel mensen in hun loopbaan met een bedrijfsarts te maken krijgen. Het is nog vreemder als je weet dat bedrijfsgeneeskunde zich naast het voorkomen van ziekte door werk bezighoudt met gezond functioneren en functieherstel – voor iedereen zeer belangrijk, zowel waar het de eigen gezondheid als de mogelijkheden in onze maatschappij betreft. Vraag je je als (aankomend) dokter wel eens af wat er gebeurt nadat de patiënten het ziekenhuis verlaten? Hoe patiënten ook qua werk de draad weer kunnen oppakken? We kennen allemaal het zo goed bedoelde advies: “Luister naar je lichaam en neem voldoende rust”. Maar hoe vang je als patiënt deze signalen op, wat betekenen ze en wat kun je ermee doen als werkende? Precies op dat punt kan de bedrijfsgeneeskunde veel toevoegen. Als bedrijfsarts ben je in gesprek met mensen en ondersteun je ze met jouw medische kennis. Je helpt ze om weer regie te voeren over hun eigen leven. Een leven waarbij werk, naast privéleven, sport en sociaal leven, voor veel mensen een belangrijke invulling is. Net zoals bij ons artsen zelf…

1. Curricula: meer tijd inruimen

Als we het belang van bedrijfsgeneeskunde onderkennen, hoe zorgen we dan dat dit vak ook in de opleiding van geneeskundestudenten de plaats krijgt die het verdient? De eerste stap moet, heel praktisch, zijn dat er in de opleiding meer tijd aan bedrijfsgeneeskunde wordt besteed – over de hele linie, vanaf dag 1 tot aan het eind van de coschappen. Hierbij is vooral een duidelijke verbinding tussen het werk in de kliniek en de bedrijfsartsenpraktijk van belang. Het zou al enorm helpen als een coassistent met een patiënt vanuit de kliniek zou meegaan naar het werk en naar zijn of haar bedrijfsarts. Dan wordt meteen duidelijk hoe het verloop van ziekte naar gezondheid er na of naast de kliniek uitziet.

2. Betere coschappen: studenten mee naar bedrijven

Er is sowieso veel winst te boeken bij de inrichting van coschappen. De kwaliteit kan en moet hier omhoog. Bedrijfsartsen moeten studenten en coassistenten veel meer dan nu het geval is meenemen naar de bedrijven waar ze voor werken. Het vak heet niet voor niets bedrijfsgeneeskunde! Bij de bedrijven zelf kun je het beste laten zien waar het werk uit bestaat, wat dat kan betekenen voor je gezondheid of wat het effect van een ziekte of gebrek op het uitvoeren van werk kan zijn. Op de werkvloer kun je laten zien hoe je als bedrijfsarts kennis over het bedrijf vertaalt naar potentiële gezondheidskansen en gezondheidsrisico’s voor medewerkers. Je kunt laten zien hoe je probeert om kansen te vergroten en risico’s te minimaliseren door zowel individuele medewerkers als organisatie zorgvuldig te begeleiden. Je kunt laten zien hoe je het gesprek tussen een medewerker en werkgever weer op gang brengt of hoe je hen met je inhoudelijke kennis over gezondheid en werk ondersteunt.

Dubbele oproep

Mijn oproep is dan ook tweeledig: de mensen die verantwoordelijk zijn voor de curricula moeten bedrijfsgeneeskunde meer ruimte bieden en zorg & arbeid meer met elkaar verweven. In dit proces moeten bedrijfsartsen ook hun verantwoordelijkheid nemen: laat studenten die stage lopen zien en voelen dat het belangrijk is voor de gezondheid van mensen om werk te doen dat bij ze past, op een plek waar ze zich veilig voelen en veilig zijn. Door studenten mee te nemen in de dynamiek van organisaties, kun je als bedrijfsarts heel concreet laten zien wat je kunt betekenen op de werkvloer. Studenten maken dan kennis met, vaak trotse, medewerkers die graag over hun werk vertellen. Hetzelfde geldt voor de werkgever. Deze kan als geen ander de context van het werk uitleggen, net als de veranderingen en de uitdagingen waar het bedrijf voor staat.


Studenten & faculteiten: opgelet!

Madelijn wil als ambassadeur graag over haar vak vertellen. Bijvoorbeeld in de vorm van een gastcollege. Ook maakt ze graag tijd vrij voor een gesprek over het vak. Interesse? Mail Madelijn.


Blogs & video’s

‘Continu je voelsprieten uitzetten in een bedrijf’
College!
Pleidooi: meer onderwijsruimte, betere coschappen
‘Het beste van twee werelden’ (video)

Maandag racedag!

Welkom bij mijn blogreeks van deze week. Deze week laat ik, Christiaan Mollema, je elke dag iets zien van mijn werkzaamheden als bedrijfsarts in opleiding. De maandag begint meteen goed. Dit is namelijk de dag waarop ik niet werk:). Ik heb twee jonge kinderen, waarvan er een naar school gaat. Met de ander onderneem ik op de maandag allerlei activiteiten. Bij mooi weer een speeltuin of Artis. Maar vandaag is het… racebaandag!

Meer weten?

Wil je meer inhoudelijke informatie, neem dan contact met mij op. Ik neem graag de tijd om eventuele vragen te beantwoorden. Wil je als coassistent of als arts een dag met mij meelopen om een betere indruk te krijgen? Ook dat kan. Stuur me even een mail, dan hoor je van me!

 

Van spreekuur tot verzuimtraining

Gisteren is mijn ambassadeursweek begonnen. Deze week geef ik, Leonie Mooyman, een inkijkje in mijn werkzaamheden als bedrijfsarts in opleiding bij Arbo Unie. Te beginnen met de maandag en de dinsdag. Spannend en ben benieuwd naar de eerste reacties. Oh ja: je kunt me altijd mailen als je een dagje wilt meelopen!

Maandag 21 november

08.00 uur: Lekker op de fiets naar mijn werk. Ik heb de hele ochtend spreekuren gedraaid op de Arbo Unie locatie in Hilversum. Ik begeleid diverse leerkrachten van basisscholen die psychische klachten hebben. Een op de vijf medewerkers in het onderwijs krijgt te maken met burn-outklachten. Vroegtijdige signalering van een burn-out of burn-outklachten is van belang om langdurige uitval te voorkomen. Welke signalen duiden op een te hoge werkdruk, werkstress of een (dreigende) burn-out? Het is erg belangrijk om mensen hierin goed te begeleiden. Dat vind ik juist ook zo interessant aan dit vak. Ik ga graag met mensen aan de slag om te kijken naar hun inzetbaarheid. Wat is er mogelijk? Hoe komt iemand goed tot zijn recht?
15.00 uur: In de middag heb ik wat administratie gedaan. Onder andere een re-integratieverslag geschreven en overleg gevoerd met leidinggevenden.
19.00 uur: Ik ben net verhuisd. Mijn collega’s komen vanavond op bezoek om mijn huis te bekijken en een lekker hapje te eten. Erg gezellig en zeker voor herhaling vatbaar!

img_3657

Dinsdag 22 november

09.00 uur: Vanochtend heb ik een verzuimtraining verzorgd voor een groep leidinggevenden van de gemeente Apeldoorn. Het doel van de training is: hoe kun je het beste het eerste gesprek voeren met je zieke medewerker? Samen met de HR-medewerker en een acteur heb ik een programma gemaakt. Eerst hebben we de theorie behandeld en daarna verschillende cases geoefend met de acteur. Leuk om te zien hoe de leidinggevenden er gedurende de training achter komen hoe zij de medewerker (acteur) verantwoordelijk kunnen maken voor zijn verzuim door een stukje gesprekstechniek en een houding aan te nemen in dat eerste gesprek. De oefensessies gaven een hoop stof voor discussie en zorgden voor wederzijdse leerpunten.

img_3665

Vanmiddag ga ik naar de locatie van Arbo Unie waar ik nog een aantal afspraken heb en spreekuren draai. Vanavond ga ik me lekker ontspannen door te sporten. Even een partijtje hockey spelen!


Blogs & video’s

‘Ik wil de hele mens kunnen zien’
‘Voel me vrij en verantwoordelijk’
Groeien als coach en als adviseur

College!

Of ik, Madelijn de Kleine, als ambassadeur van het vak bedrijfsgeneeskunde, een college wil geven op het LUMC. Natuurlijk! Zo gezegd, zo gedaan. Het voelde bijna als jeugdsentiment om weer in de collegebanken te zitten. Collegezalen die voor mij zoals ze nu zijn meer op gemeenteraadszalen lijken dan wat ik mij nog herinnerde (word ik dan toch al oud met m’n luttele 40 jaar…) en aan het einde van de middag nog helemaal vol zaten. Allemaal eigen microfoontje, iedereen netjes met laptop voor zich. Met bij de meesten keurig het collegedictaat erop, wat ik vanaf de bovenste rij, vanaf grote hoogte, voordat mijn college begon, goed kon zien. Er werd actief geleerd!

Leven patiënt buiten het ziekenhuis

Het was leuk om als ambassadeur van het vak bedrijfsgeneeskunde te worden uitgenodigd om aan te sluiten bij een college met als gast een patiënt met DM II. Om de studenten na het specialistische anamnestische deel door de endocrinoloog mee te nemen in het leven van de patiënt buiten het ziekenhuis. Om met elkaar en met de zaal in gesprek te gaan over de invloed van een ziekte op je leven, je functioneren, en wat de ziekte betekent voor jezelf in de uitvoering van je werk en je werkomgeving.

Het volledige perspectief

Dank voor de uitnodiging door de betreffende collega endocrinologie en de collega van sociale geneeskunde. Ze zien in dat het belangrijk is om in de opleiding geneeskunde het volledige perspectief te behandelen van ‘het behandelen van de ziekte en het functioneren met een ziekte’. Kortom, collega’s die het belang zien van een goede samenwerking tussen de curatieve geneeskunde en de bedrijfsgeneeskunde.

Wat ik zelf heb geleerd

Ik hoop natuurlijk dat ik de studenten een blik op ons mooie vak heb kunnen geven,. Maar ik heb zelf ook het nodige geleerd en ingezien:
1. De endocrinoloog heeft een leuk coschap bedrijfsgeneeskunde gehad tijdens haar opleiding en heeft mede hierdoor geleerd wat de meerwaarde van werk voor mensen is en wat hierbij de ondersteuning van de bedrijfsarts kan zijn.
2. De endocrinoloog praat met haar patiënten zelf ook over werk en de invloed van de ziekten op het werk. Dit maakte dat de aansluiting tijdens het college prettig verliep.
3. Het werd mij bij het binnenlopen van de collegezalen meteen duidelijk waarom ik niet heb gekozen voor een klinisch vak maar voor bedrijfsgeneeskunde. Weg uit de hiërarchie, uit het dagelijkse stramien van de kliniek en de SPSS. Werken in bedrijven waar ‘de mensen’ elke dag hun ding doen, waar ook mensen komen die niet ziek zijn. Werken met iedereen. En dan door een week heen ook nog bij verschillende bedrijven. Wat een verademing was en – zoals ik in de collegezaal voelde – voor mij nog steeds is. Ik doe gewoon mijn werk en tijdens mijn loopbaan trekt een groot deel van wat er gebeurt in Nederland aan mij voorbij. Met steeds andere en nieuwe uitdagingen én leuke contacten.
4. Willen we ons vak goed neerzetten dan zullen we op de universiteit zelf het voortouw moeten nemen, zelf de colleges moeten regelen en daarbij onze collega’s uit de curatieve sector vragen om aan te sluiten.

Eerste indruk is een daalder waard!

Nogmaals dank voor de collega’s die mij als ambassadeur het podium gaven, maar het inhoudelijk sterk en sexy neerzetten van de bedrijfsgeneeskunde is ook onze eigen verantwoordelijkheid. Hoe we dat kunnen doen? Het vak traumatologie sprak velen aan door de spectaculaire foto’s die we te zien kregen. Niet de foto’s waarop te zien was hoe een dag van een specialist verloopt op de poli. Daarom moeten we in beeld brengen wat het betekent om met obesitas te werken in de zorg, wat het betekent om ernstige eczeembeschermende kleding te dragen, wat het betekent om met een OCS als boekhouder te werken, wat het betekent om de diagnose epilepsie te krijgen als je beroepschauffeur bent. Daarom moeten we beeld brengen hoe we deze medewerkers hierbij kunnen ondersteunen. De eerste indruk is een daalder waard, ook bij bedrijfsgeneeskunde!


Studenten & faculteiten: opgelet!

Madelijn wil als ambassadeur graag over haar vak vertellen. Bijvoorbeeld in de vorm van een gastcollege. Ook maakt ze graag tijd vrij voor een gesprek over het vak. Interesse? Mail Madelijn.


Blogs & video’s

‘Continu je voelsprieten uitzetten in een bedrijf’
Pleidooi: meer onderwijsruimte, betere coschappen
‘Het beste van twee werelden’ (video)

Bedrijfsarts Erik-Jan van Wijhe

De zoektocht van Erik-Jan

Erik-Jan van Wijhe is op dit moment bedrijfsarts bij Politie Oost-Nederland en bij revalidatie-instelling Klimmendaal Zintens. Als Ambassadeur van de Week vertelt hij de komende dagen over zijn werk als bedrijfsarts, inclusief de zoektocht  die hier aan voorafging. Uiteindelijk heeft hij voor het beroep bedrijfsarts gekozen omdat het precies aansluit bij wat hij leuk vindt. ’Als bedrijfsarts ben ik altijd op zoek naar oplossingen. Ik kijk altijd naar wat nog WEL kan, ook bij tijdelijke beperkingen. Ik ben gewend om voortdurend tussen de belangen van de werkgever en de werknemer te balanceren. Meestal lopen deze synchroon, soms staan ze tegenover elkaar. Bijvoorbeeld als er naast ziekte ook een arbeidsconflict speelt. Juist dan kan ik mijn toegevoegde waarde laten zien.’

Aan het woord

 

Bedrijfsarts Madelijn de Kleine

Mijn leven als bedrijfsarts

Deze week heb ik, Madelijn de Kleine, enkele dagen bijgehouden wat voor werk ik doe. Fragmenten uit het werkende leven van een zelfstandig bedrijfsarts.

Pincetgreep bij tomatenplanten

Dinsdag begeleid ik één keer per maand zelfstandige ondernemers namens de Amersfoortse/ASR die zich wegens ziekte arbeidsongeschikt hebben gemeld bij hun verzekeraar. Dit doe ik in het Westland. Veel van de zelfstandigen die ik spreek verdienen hun brood door specifieke werkzaamheden in de kassen dan wel in de kassenbouw. Vandaag sprak ik een man wiens expertise het was om tomaten op te draaien. Hij was hier zo goed in dat hij er een prachtig inkomen mee verdiende. Ik had er nog nooit van gehoord en vroeg wat de man dan de hele dag deed in zijn werk als tomatendraaier. Het komt er op neer dat hij de hele dag bezig is met het goed omhoog laten groeien van tomatenplanten, aan een draad. Hierbij heeft hij zijn duim en wijsvinger de hele dag in een pincetgreep. Door overbelasting waren bij hem hardnekkige klachten van de pezen en de peesschede ontstaan. Hij kan deze ene beweging de komende periode , niet meer maken en hierdoor ook zijn werk niet meer goed uitvoeren. Dit heeft grote invloed op het dagprogramma en de zingeving van de man zelf, op zijn inkomen en voor de klanten. Het maken van deze ene beweging, de hele dag door, het mooi laten groeien van de tomaten, was ZIJN expertise, niemand kan dat beter dan hij dat kan!

Stroeve samenwerking met collega

Op woensdag werk ik voor mijn kinderopvang klant. Als ouder ken ik de kinderopvang als klant. Ik had voor ik er begon als bedrijfsarts wel al een idee van wat er zoal gebeurt. Maar toch: het blijft interessant en nuttig om ook zo’n bedrijf steeds beter te leren kennen door de verhalen van de medewerkers en de managers. Heb je wel eens nagedacht over het verschil op je gemoedstoestand, op je gezondheid, op je hele welbevinden als je een hele dag in één ruimte met ongeveer 12 kleine kinderen samenwerkt met een fijne collega of met een collega waarmee het stroef verloopt? Als je een goede samenwerking hebt, elkaar respecteert, steunt en samen lol maakt dan maakt werk veel goed. Ik denk dan aan een vrouw die ik sprak met dusdanig vergroeide voorvoeten en tenen door een combinatie van hallus valgus, artrose en inmiddels vele operaties dat ik al pijn in mijn voeten kreeg door die van haar te zien. Maar ze werkte nog steeds volledig, in een situatie waarin ze veel moet staan en lopen. Het werk gaf afleiding en de energie om de pijn te onderdrukken. Maar de keerzijde hoorde ik vandaag ook. Als je niet al een ziekte hebt waarvan de klachten bij een slechte en gespannen samenwerking toenemen, dan zou je van de hele dag je tenen gekromd houden en het aangespannen houden van je buikspieren ziek worden. Hoe prettig is het voor de mensen om door hier open over te praten het gevoel te hebben dat je wordt begrepen. Als je al pratende zelf steeds beter begrijpt en voelt wat de invloed van de onderlinge samenwerking is op je klachten. Zodat je gaat begrijpen waar een aangrijpingspunt ligt om wat aan (de ernst) van je klachten te doen. Zodat je weer moed krijgt en een vernieuwd gevoel van controle over lichaam en leven. Soms zijn het maar hele simpele dingen, waar je bijna niet bij stil zou staan als je niet weet hoe mensen werken, die van grote invloed kunnen zijn op gezondheid.

Een bizar gevoel

Donderdag is voor mij altijd een goede afsluiting van mijn vierdaagse werkweek. Ik werk dan voor een bedrijf dat pakjes verstuurt over de hele wereld van en naar Schiphol. Het is hier nog ‘ouderwets vanzelfsprekend‘ om even bij de bedrijfsarts langs te lopen voor overleg. Van mensen met zeer ernstige gezondheidsklachten die in vertrouwen advies willen om te kunnen blijven werken tot het even opmeten van een bloeddruk. Vandaag had ik alles wat ik als bedrijfsarts wil. Inspectie met iemand van het bedrijf van de ventilatie van mijn eigen kamer waar ik me de laatste tijd zeer ‘bizar’ voel. Iets waar ik tot nu toe altijd een beetje makkelijk over was: waar wordt nu niet geklaagd over het klimaat? Ik dacht eerst dat het kwam door de twee biertjes de we na het trainen op woensdag drinken met het team. Maar na dit een paar keer niet gedaan te hebben kwam ik erachter dat er toch iets anders aan de hand was. Voor het eerst in mijn carrière moest ik toch erkennen dat het effect van een niet goed klimaat (te weinig O2, te veel CO2) groot kan zijn.

Zeer zieke medewerker

Deze donderdag ook een brainstorm met HR over de komende sessies met het management waarbij ze getraind gaan worden in de communicatie met hun medewerkers. Om in deze sparring meteen even in vogelvlucht een analyse te maken over de oorzaak van de ziekmeldingen in de loods (onder andere vergrijzing) en wat we in het licht van de bedrijfsbelangen en bedrijfspolitiek wel of niet verwachten te bereiken. Vandaag ook kennisgemaakt met het enige directielid dat ik in de afgelopen maanden nog niet heb gesproken. Om te horen waar de essentie ligt in het verdienmodel van de organisatie, wat de uitdagingen zijn voor de toekomst en welke impact dit op medewerkers kan hebben. Tussendoor enkele individuele begeleidingsgesprekken met als laatste een gesprek met een zeer zieke medewerker die desondanks nog steeds werkte. Vandaag was echter mijn inschatting dat het voor de man zelf en voor de veiligheid van anderen niet verantwoord was dat hij op dat moment werkte en met de auto naar huis zou gaan. De werkgever heeft geregeld dat een familielid met de taxi naar het bedrijf is gekomen om de medewerker met auto veilig thuis te brengen. Over enkele weken, als de nu lopende onderzoeken bij zijn specialist zijn afgerond, zal ik bellen met de specialist om te overleggen over de prognose van de man en de mogelijkheid om nog te kunnen werken. Is het nog verantwoord voor zijn ziekte? Is het voldoende veilig op het werk? Hoe kan de leidinggevende dit vaststellen? Lastige vragen die nog open staan.


Studenten & faculteiten: opgelet!

Madelijn wil als ambassadeur graag over haar vak vertellen. Bijvoorbeeld in de vorm van een gastcollege. Ook maakt ze graag tijd vrij voor een gesprek over het vak. Interesse? Mail Madelijn.


Blogs & video’s

College!
‘Continu je voelsprieten uitzetten in een bedrijf’
Pleidooi: meer onderwijsruimte, betere coschappen
‘Het beste van twee werelden’ (video)

Groeien als coach en als adviseur

Elke woensdag heb ik, Leonie Mooyman, een opleidingsdag bij de NSPOH in Utrecht. Zo ook vandaag. Ik volg de vierjarige opleiding Bedrijfsgeneeskunde, die werken en leren combineert. Zo leer ik het vak in de praktijk. Ik ben heel blij dat ik me binnen Arbo Unie kan ontwikkelen tot geregistreerd bedrijfsarts. Binnen de opleiding leer ik hoe ik mijn medische expertise kan inzetten voor adviezen aan HR-afdelingen, leidinggevenden en medewerkers. Naast arts ben je ook een coach en adviseur. Dat vind ik echt de meerwaarde van dit vak. Omdat je naast je medische ook je bedrijfskundige blik kunt verbreden.

Verzuim & re-integratie

Onze groep bestaat uit zowel verzekeringsartsen als bedrijfsartsen in opleiding. Door de gemengde groep bekijken we verschillende onderwerpen vanuit diverse oogpunten. Hier leren we veel van. Sinds twee weken werken we aan het blok verzuim en re-integratie. We hebben twee protocollen behandeld: ‘Richtlijn hart en werk’ en ‘Richtlijn klachten arm, schouder, nek (KANS)’. We bekijken dan hoe wij als bedrijfsarts invloed kunnen uitoefenen op cliënten met deze klachten. Maar ook hoe we cliënten zelf de regie kunnen laten nemen.

img_3691

Multidisciplinaire samenwerking

Ik word bij Arbo Unie tijdens mijn opleiding intern begeleid door een ervaren bedrijfsarts, die als praktijkopleider is getraind. Minimaal 1x per week bespreken we 1,5 uur casuïstiek en onderwerpen die tijdens mijn studie behandeld worden. Zo krijg ik optimale ondersteuning en kan ik mezelf goed ontwikkelen om een deskundige bedrijfsarts te worden. Dat ik deze opleiding bij een bekende, landelijk opererende arbodienst doe, betekent naast een mooie klantenportefeuille ook een hoog kwaliteitsniveau. Vooral de multidisciplinaire samenwerking vind ik daarbij een groot pluspunt. Zo kan ik altijd overleggen met een arbeidshygiënist, een psycholoog, een arbeids- en organisatiedeskundige of een veiligheidskundige. Al die expertise heeft mijn werkgever in huis.

Meer weten?

Wil je meer weten over de opleiding Bedrijfsgeneeskunde? Ik ga graag in gesprek met geneeskundestudenten die overwegen om bedrijfsarts te worden. Stuur mij een mail, dan maken we een afspraak!


Blogs & video’s

‘Ik wil de hele mens kunnen zien’
‘Voel me vrij en verantwoordelijk’
Van spreekuur tot verzuimtraining